rekolektantka (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) uczestniczka rekolekcji
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik rekolektantka rekolektantki dopełniacz rekolektantki rekolektantek celownik rekolektantce rekolektantkom biernik rekolektantkę rekolektantki narzędnik rekolektantką rekolektantkami miejscownik rekolektantce rekolektantkach wołacz rekolektantko rekolektantki - przykłady:
- (1.1) Każda rekolektantka znalazła na stoliku nocnym ramowy plan rekolekcji.
- (1.1) Panewnickie kucharki zgotowały rekolektantkom nie lada niespodziankę.
- (1.1) Rekolektantkom bardzo podobały się ojca homilie i konferencje ascetyczne.
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. rekolekcje lm nmos, rekolekcjonista m
- forma męska rekolektant m
- przym. rekolekcyjny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. rekolektant + -ka < pol. rekolekcje < st.pol. rekolekcja
- uwagi:
- tłumaczenia:
- włoski: (1.1) esercitante ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.