wtajemniczenie (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) rzecz. odczas. od wtajemniczyć
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik wtajemniczenie wtajemniczenia dopełniacz wtajemniczenia wtajemniczeń celownik wtajemniczeniu wtajemniczeniom biernik wtajemniczenie wtajemniczenia narzędnik wtajemniczeniem wtajemniczeniami miejscownik wtajemniczeniu wtajemniczeniach wołacz wtajemniczenie wtajemniczenia - przykłady:
- (1.1) Najświętsza Eucharystia dopełnia wtajemniczenie chrześcijańskie.[1]
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. wtajemniczanie n, tajemnica ż
- czas. wtajemniczyć dk., wtajemniczać ndk.
- przysł. tajemniczo
- przym. tajemniczy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) initiation
- włoski: (1.1) iniziazione ż
- źródła:
- ↑ Katechizm Kościoła Katolickiego, 1322.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.