1. ‘obracając, posuwać, przesuwać coś na kołach, na rolkach itp.’; 2. ‘prowadzić, wieść (np. wojnę, spór)’; 3. ‘obrabiać na tokarce; nadawać kształt wyrobom ceramicznym na kole garncarskim’; 4. ‘niszczyć, drążąc otwory, kanały (w odniesieniu np. do drzewa)’; stpol. również: 5. ‘posuwać, rzucać nadając ruch obrotowy’, 6. ‘skręcać razem, splatać’ oraz 7. ‘rzeźbić, ryć’.
Pochodzenie:
Od XV w.; ogsłow. (por. czes. točit ‘kręcić, obracać; nalewać (piwo)’, ros. točiť ‘toczyć, obrabiać na tokarce; ostrzyć’) < psłow. *točiti ‘powodować, że coś płynie, ciecze’, ‘przesuwać coś, nadając mu obrotowy ruch’, forma wielokrotna *tačati – ten czasownik pochodzi od psłow. *tekti ‘płynąć, ciec’ z wymianą fonetyczną samogłoski e > o, a w formie wielokrotnej wzdłużenie o > a.
Źródło
Tacza się nie inaczej, by pijan po winie.
Jakub Żebrowski (XVII w.)